• در سال ۲۰۰۰، حدود ۸/۲ ميليارد نفر يعني نزديك ۴۷ درصد كل جمعيت جهان ساكن شهرها بودند، تا سال ۲۰۳۰، ۶۰ درصد كل جمعيت جهان در شهرها زندگي خواهند كرد.
  

• بين سالهاي ۲۰۰۰ و ۲۰۳۰، جمعيت جهان ۲/۲ ميليارد نفر افزايش خواهد يافت. از اين تعداد ۱/۲ ميليارد نفر به جمعيت شهرها اضافه خواهد شد.
  

• در گذشته شهرگرايي و شهرنشيني در كشورهايي كه هم اكنون در زمره كشورهاي صنعتي محسوب ميشوند، سريعترين رشد را داشت. در اغلب كشورهاي توسعه يافته، ۷۶ درصد مردم در شهرها زندگي ميكنند. در كشورهاي در حال توسعه تنها ۴۰ درصد مردم شهرنشين هستند. امروزه رشد شهرها در كشورهاي در حال توسعه سريعتر از ساير نقاط است.
  

• شهرهاي بزرگ همچنان بزرگتر ميشوند. در سال ۱۹۵۰، تنها ۸ كلانشهر در جهان وجود داشت كه جمعيت آن بيش از ۵ ميليون نفر بود. تا سال ۲۰۱۵، ۵۹ كلانشهر در دنيا وجود خواهد داشت كه ۸۴ كشور كمتر توسعه يافته جزو اين تعداد خواهد بود. ۲۳ كلانشهر، جمعيتي بيش از ۱۰ ميليون نفر خواهند داشت كه يكي از آنها تهران خواهد بود.
  

• هم اكنون رشد طبيعي جمعيت، علت بيش از نيمي از افزايش جمعيت در كشورهاست. كمتر از يك سوم رشد جمعيت شهرها ناشي از مهاجرت است.
  

• نزديك ۱ ميليارد نفر از ساكنان شهرها فاقد سرپناه مناسب، آب سالم و بهداشتي و يا برق هستند. طبق برآورد سازمان ملل متحد، اين مشكلات سالانه سبب مرگ ۱۰ ميليون نفر ميشود.
  

• بنا بر آمار "موسسه ديده بان جهان"، سوخت مصرفي شهرها، ۷۵ درصد گازهاي كربن جهان را تشكيل ميدهد.
  

• دانشمندان ناسا خاطرنشان ميكنند كه شهرنشيني با ايجاد ساختمانها و بناها بر روي حاصلخيزترين زمينها، مقادير زيادي از گياهان جذب كننده كربن را نابود ميكند.
  

• شهرگرايي همچنين باعث محروميت نواحي پيرامون شهرها از آب ميشود. آب باران به جاي فرو رفتن در زمين جمع آوري شده و وارد لوله ها ميشود و سپس به صورت فاضلاب به درياها ميريزد. در برخي مناطق، مانند حوالي آتلانتا، سطح آب حوضچه هاي آب محلي به سرعت در حال كاهش است، زيرا ديگر آبي براي پر كردن اين حوضچه ها وجود ندارد.
  

تاكيد بيشتر بر توسعه صنعتي و توجه كمتر به مسائل زيست محيطي

• در بسياري از بخشهاي جهان، توسعه صنعتي بيش از ملاحظات زيست محيطي مورد توجه و تاكيد قرار ميگيرد.
  

• در سال ۱۹۹۹ يك روزنامه اينترنتي به نام "ساماچار" از مخاطبان خود پرسيد كه با چه مشكلات مهمي در كشور خود مواجهند؟ با وجود گسترش جنگل زدايي، آلودگي وسيع آب و هوا، از ميان رفتن تنوع زيستي و مشكلاتي از اين دست، وخامت اوضاع زيست محيطي در ميان ۱۰ مسئله مهمي كه مخاطبان عنوان كرده بودند، رتبه ماقبل آخر را احراز كرد و تنها ۱ درصد پاسخ دهندگان از اين مشكلات نام برده بودند.
  

• بنا بر تحقيقات انجام شده توسط شركت اينداستري كانادا براي بررسي فرصتهاي تجاري در حيطه محيط زيست، مشخص شد كه بخش زيادي از مردم آفريقاي جنوبي نسبت به طرحهاي زيست محيطي بسيار بي اعتمادند و در برابر اجراي آنها مقاومت ميكنند. علت اين امر, تحمل محدوديتهاي است كه رژيم آپارتايد براي مدتها بر مردم تحميل كرده و اغلب آنها را با عنوان اقدامات زيست محيطي توجيه كرده است.
  

• نزديك به ۷۰ درصد انرژي مصرفي كشور چين ناشي از فعاليت نيروگاههاي ذغالي هستند كه تنها تعداد اندكي از آنها مجهز به سيستمهاي كنترل آلودگي ميباشد. طبق برآورد دانشمندان چيني تا سال ۲۰۲۵، ميزان دي اكسيدكربن و دي اكسيدسولفور در چين بيش از مجموع ايالات متحده, ژاپن و كانادا خواهد بود.
  

• هر جا طراحان نيروگاهها و كارخانجات جديد، كنترل كننده آلاينده ها را ناديده بگيرند، بارانهاي اسيدي همچون بارانهاي اسيدي ايالات متحده و كانادا، خواهد باريد. مطالعات سال ۱۹۹۵ درباره ۷۷ شهر در چين، نشان داد كه ۸۱ درصد آنها در معرض بارانهاي اسيدي بودند. در هندوستان، منطقهاي با وسعت ايالات متحده آمريكا، پوشيده از ابر غليظي از سولفاتها و ساير مواد شيميايي مربوط به بارانهاي اسيدي است. پيش بيني ميشود اين مشكل در ساير كشورهاي صنعتي نيز بروز كند.
  

• در دهه آينده مناطق گسترده اي از كره زمين در معرض آلودگي، جنگل زدايي و ساير بلاياي زيست محيطي خواهند بود. در دهه آينده بيماريهاي ناشي از آلودگي آب و هوا به شدت شيوع خواهد يافت. هم اكنون بيماري مزمن انسداد ريوي در چين ۵ برابر بيش از ايالات متحده آمريكا، شيوع دارد.
  

• اينها تنها بخشي از مشكلات زيست محيطي آينده هستند و شايد مشكل سازترين آنها هم نباشند. اكنون حتي دولت آمريكا نيز اذعان دارد كه گرم شدن دماي كره زمين و اثر گلخانه اي ناشي از فعاليتهاي انسان است. پيش بيني ميشود كه چين و هند به زودي حتي بيشتر از كشورهاي عمده صنعتي گازهاي گلخانه اي توليد كنند. كمك به ارتقاي سطح زندگي در كشورهاي در حال توسعه بدون افزايش آلودگي محيط زيست، به حمايت بيشتري از سوي كشورهاي توسعه يافته نياز دارد.